Elvis Presley

*Elvis Presley* Elvis Presley is waarschijnlijk de enige, meest belangrijke figuur voor de populaire pomuziek van de twintigste eeuw. Niet zozeer de beste en zeker niet de meest constante. Maar niemand kan ontkennen dat hij degene is geweest die rock n roll populair heeft gemaakt op internationaal niveau. Vanuit de commercie gezien was zijn impact fenomenaal. Vanaf de vijftiger jaren tot midden jaren zeventig liepen zijn tophits als een trein, Zelfs na zijn dood word er nog van alles verkocht, wat hem de meest verkochte artiest in de geschiedenis maakt. Vanuit de muziekliefhebber gezien, nog belangrijker; zijn ongelofelijke prestaties.
	Elvis was niet de eerste blanke man die rhythm en blues zong; Bill Haley was hem voor, en er waren wat dat betreft ook nog andere. Daarentegen was Elvis zeker de eerste die country en blues muziek combineerde in een stijl dat later bekend zou worden onder de naam rockabilly. Blanke rockabilly was het fundament voor zijn eerste (en waarschijnlijk zijn beste) opnames. Elvis had nooit zo'n superster geworden zonder zijn grote afwisselende repertoire, zo speelde hij naamloze pop, gospel, en zelfs wat bluegrass. Zijn opnames uit de fifties raakte ingeburgerd als de taal van het rock n roll; Zijn explosieve en seksuele gedrag op het podium presenteren standaard ingrediënten voor de muziek op het fysieke vlak, zijn stem was krachtig en veelzijdig. Helaas te veel publiek waardoor hij meer gezien werd als icoon dan artiest.
Talloze slechte Hollywood films, in hevige mate karikaturiserende platen en hebbelijkheid, en een persoonlijk leven dat constant verschuilen betekende voor de kwade buitenwereld (wat bizarre vormen aannam) geven zijn verhaal een bijna mythische status. Vlak voor zijn dood was hij voor de meeste Amerikanen meer een symbool geworden dan een culturele invasie. Elvis kwam op 8 januari 1935 in Tupelo, Mississippi als zoon van Vernon Elvis Presley en Gladys Love Presley, ter wereld in een arme familie in Mississippi midden in de depressie, Vanaf het begin ging het er bij Elvis Aron al om, om te overleven; zijn tweelingbroer Jesse Garon stierf zes uur na zijn geboorte. Als Jongetje zong hij graag kerkliederen in de East Heights Assembly God Church. Bij een talentenjacht was hij de eerste keer op de radio te horen. Elvis verhuisde naar Memphis toen hij eenjaar of tien was, waar hij verdiept raakte in de levendigheid van de populaire muziek uit het zuiden in de vorm van blues, country, bluegrass, en gospel. Afgestudeerd op de high school, werd hij vrachtwagenchauffeur, af en toe zong hij voor wat publiek. in 1953 en 1954 nam hij voor zijn eigen plezier wat demo's op in de Sun studio in Memphis, waar hij al snel de interesse won van Sam Phillips, de eigenaar van Sun Studio's. Midden 1954, Phillips, bekeek de blanke zanger met gevoel voor de gekleurde muziek,en liet Elvis samenspelen met de gitarist Scotty Moore en bassist Bill Black. Ogenschijnlijk, bijna per ongeluk speelde het trio een versie van Arthur Crudup blues nummer, "That's All Right Mama," wat Elvis zijn eerste plaat zou worden. De vijf Sun singels die Elvis toen opnam waren een mix van R&B en C&W dat rockabilly muziek zou karakteriseren. Voor een behoorlijk aantal wetenschappers, zijn dit niet alleen Elvis' beste singels, maar ook de beste rock and roll dat ooit is opgenomen. beweringen dat Elvis blues acceptabel maakte voor blanke markt is is niet geheel juist; de singels zijn over het algemeen blues covers met country en pop, en dan over gezet in rock and roll met de kloppende beat en een slap-back echo. "That's All Right Mama," "Blue Moon of Kentucky," "Good Rockin' Tonight," "Baby Let's Play House," en "Mystery Train" behoren tot de vroege rock classics.
De singels verkochten gelijk al goed in de omgeving van Memphis, en rond 1955 verkochten ze al door het hele land en zelfs al aan het country publiek uit het zuiden. Presley, Moore, en Black gingen op tournee dat wilder en wilder werd, de heupbewegingen van Elvis veroorzaakte een enorme hysterie. De laatste Sun singel, "I Forgot to Remember Forget"/"Mystery Train," kwam op nummer 1 in de nationale country hit lijsten in 1955. Elvis was overduidelijk een artiest met een potentiële, aantrekkelijke eigenschappen om een superster te worden, en hij won al snel de aandacht van de grotere platenlabels en van Kolonel Tom Parker, wat Elvis' manager zou worden. Om een goed vermogen te krijgen voor Sun label , verkocht Sam Phillips het contract van Elvis aan RCA eind 1955 voor 35, 000 dollara een spotkoopje, als je er achteraf op terugkijkt, maar een ongekende som geld voor die tijd. Dit is het punt waar de muziekale historica's uiteenlopen van mening. Voor vele is het zo dat, vanaf hij is overgegaan naar RCA -- over twintig jaar genomen -- een afkbapper is geworden, nooit meer kreeg hij dat pure, eerste energie terug die hij had met dat handjevol Sun singels.
	Elvis zelf wilde graag enorm succesvol worden. Om dat voor elkaar te krijgen moesten zijn nummers in elk geval iets krijgen wat op pop lijkt. Bij RCA,werd zijn rockabilly muziek met veel poptinten gecombineerd zodat het niet alleen meer in de country lijsten kwam maar ook in alle hitlijsten. In het begin waren de resultaten niet slechter dan de Sun sessies. "Heartbreak Hotel," zijn eerste singel, steeg naar nummer 1 en hij werd al snel uitgenodigd bij diverse nationale televisiezenders, wat hem in een oogwenk een superster maakte. "I Want You, I Need You, I Love You" was de volgende nummer 1; de aan twee kanten, geweldige singel "Hound Dog"/"Don't Be Cruel" was één van de best verkochte singel die de platen industrie tot dan toe hadden meegemaakt. Zijn Albums en EPs werden ook chart-toppers, niet alleen in Amerika, maar over de hele wereld. De RCA platen uit 1956, werden meer verfijnd in de productie en wat minder gericht op de basis van zijn voorgaande werk, maar bleven nog steeds magnifiek, en nemen nog steeds plaats tussen de beste en meest invloedrijke platen van het vroege rock and roll. Elvis' (en Kolonel Parker's) aspiraties waren te groot om het alleen te houden bij platen opnemen en live optredens te doen.
Eind 1956, zijn eerste Hollywood film, Love Me Tender, was uitgekomen; andere films zouden de jaren daarop volgen, Jailhouse Rock is toch wel de beste. De hits bleven onverminderd doorgaan, een aantal hiervan zoals ("Jailhouse Rock," "All Shook Up," "Too Much") waren geweldig, en sommige komen ten goede van de inspanning van de grote rock tekstschrijver Otis Blackwell, evenals het energieke team van Jerry Leiber-Mike Stoller. De Jordanaires haalde bijde pop en gospel elementen bij hun achtergrondzangers en zangerressen. Zorgwekkend waren de tekenen die zij op dat moment kregen, De invloed van Dean Martin begon toe te slaan, netjes in smoking bracht hij ballads als "Loving You"; vocaal overdreven, hoewel de kwaliteit hiervan hoog bleef. En ondanks dat Moore en Black Elvis bleven ondersteunen zoals zijn eerder opgenomen RCA platen, waren zij met een paar jaar toch ieder hun eigen weg gegaan. De platen en film carrière van Elvis werden onderbroken begin 1958, doordat hij in het leger ging. Tijdens zijn tweejarige afwezigheid (waarvan hij voor het grootste gedeelte in Duitsland zat) was er genoeg materiaal om telkens weer in de hitlijsten te staan. Toen hij in 1960 weer terugkwam was het opmerkelijk om te zien dat hij nog even populair was als dat hij daarvoor was.
Voor de rest maakte Elvis twee á drie films per jaar in de sixties, wat niet bepaald de beste tijd uit zijn carriere was. De Beattles vervingen in 1964 Elvis als grootste rock n roll act, zij speelde vooral eigen geschreven nummers op hun eigen instrumenten iets waar Elvis nooit toe in staat was geweest. De invloed van de Beatles werd al snel duidelijk toen verschillende bandjes die stijl overnamen. Rond 1967 en 1968 kwam er langzaam weer schot in de carrière van Elvis met singels als "Guitar Man," "Big Boss Man," en "U.S. Male," kwamen er eindelijk weer platen uit die er al een paar jaar niet geweest waren.
	De televisie special in 1968 gaf Elvis weer de kansen die hij zelf hard nodig had op dat moment, geheel in een leren pak wist hij het publiek te raken. Hij ging weer terug naar de muziek waar hij zo bekend mee werd. Het album "Elvis in Memphis"laat zien dat Elvis zich ervan bewust was van wat de trends waren op dat moment, en hij gebruikte dan ook kenmerken voor Soul en late sixties pop-rock Dit materiaal en de hits uit 1969 zoals ."Suspicious Minds" en "In the Ghetto,"brachten hem weer terug in de hitparades.
De stem van Elvis klonk goed en hij ging weer live optreden in 1969, hij stond weken in Las Vegas. Dit werd gevolgd door een nationale tour wat nog steed bewees dat hij een perfecte live artiest was, zelfs ondanks dat hij niet overal speelde. (Elvis speelde nooit buiten North America en Hawaii) Hollywood was geschiedenis, maar studio en live albums volgde elkaar in een razendsnel tempo op, en ze vekochten over het algemeen nog goed ook, alhoewel Elvis nooit meer een Top tien hit had na 1972.
Als je geen Elvis fan in hart en nieren bent, ben je waarschijnlijk van mening dat zijn laatste periode nog geen fractie inhoud van zijn eerste opnames in de fifties.. Elvis zijn laatste jaren waren gericht op de grote industrie , veel verkopen, en de roddel pers. Zijn gedrag ging dus al snel achteruit:. Zijn gewicht nam sterk toe; zijn huwelijk ging kapot; "hij werd afhankelijk van medicijnen". en het ergste van dit alles hij raakte volkomen geïsoleerd van de wereld behalve dan voor zijn tours (die doorgingen tot het einde), nauwelijks kwam hij nog buiten zijn eigen Graceland in Memphis.
	Op 16 augustus, 1977, werd Elvis dood aangetroffen in Graceland. Speculaties doen nog steeds de ronde over de doodsoorzaak, hoewel het er erg op lijkt dat de drugs hem de das om heeft gedaan. Tot op de dag van vandaag lopen er honderdduizenden mensen per jaar lang zijn graf in Graceland, worden er nog steeds allerlei artikelen van hem verkocht en beweren er mensen dat ze Elvis hebben gezien.