Brenda Lee
Brenda Lee was één van de grootste popsterren van de begin jaren 60,
terwijl ze midden jaren 60 een aantal platen maakte die opgemerkt werden. Niet
alleen de pop ballads waren haar grootste hits, maar ook country en een aantal
verrassende rockabillyplaten. Toen Brenda Lee 10 jaar oud was verscheen zij voor
het eerst op televisie, en ze maakte haar eerste platen voor Decca het jaar
daarop (1956). Haar eerste paar Decca singels, in feite, maakte een behoorlijke
goede indruk als beste rock & roll optredens uit die tijd.
|
|
|
"Bigelow 6-200," "Dynamite," en "Little Jonah" zijn allemaal bijzonder
krachtige rockabilly optredens, met een robuuste stem en de zwoele achtergrond
van Nashville's session muzikanten (inclusief Owen Bradley,
Grady
Martin, Hank Garland, en Floyd Cramer).
Brenda Lee scoorde haar eerste nummer 1
hit niet voor 1960, toen ze rockabilly met pomuziek combineerde ging het nummer "Sweet
Nothin's," rechtstreeks naar de top 5. |
|
.jpg) |
De verwachte
strijd in die tijd ging tussen Brenda Lee & Patsy Cline, wetende dat
begin jaren 60 beide zangeressen bij producent Owen Bradley zaten.
Hoewel ze dus gebruik maakte van de zelfde muziekanten en
achtergrondzangers en zangeressen was Brenda meer geliefd bij het pop
publiek. Niet alleen omdat ze nog een tiener was, maar omdat haar
materiaal meer pop bevatte dan dat van Patsy Cline, en minder country.
tussen 1960 en 1962 had ze een aantal enorme hits zoals:"I'm Sorry," "I
Want to Be Wanted," "Emotions," "You Can Depend on Me," "Dum Dum," "Fool
#1," "Break It to Me Gently," en "All Alone Am I" allemaal haalde ze de
top 10.
. |
|
Brenda's laatste Top 10 pop hit was in 1963: "Losing
You." Terwijl ze midden jaren 60 nog verschillende hits maakte, werden deze
minder vaak gedraaid mede dankzij de komst van de Britse invasie (desondanks
bleef ze erg populair in het buitenland). De beste van haar latere hits, "Is It True?," was
een verbazend hard-rock nummer, opgenomen in 1964 in London, samen met Jimmy
Page op gitaar. 1966's "Coming on Strong," daarintegen, bleek haar
laatste top 20 hit te zijn. In begin jaren 70, kwam brenda terug bij Owen Bradley
en, zoals zovele eerdere rock & roll sterren, ging ze terug in de country muziek.
Ze was een tijd succesvol met haar country muziek, ze haalde de country top 10
een zestal keer in 1973-74. Alhoewel ze aktief bleef als opnemend en toerend
artieste, kreeg ze na die tijd meer de titel van levende legende |
.jpg) .jpg) .jpg) |
.jpg) .jpg) .jpg) |
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
